Chapter 5, Verse 22
कर्मसंन्यासयोगः
संस्कृतम्
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते |
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः
తెలుగు లిపి
యే హి సంస్పర్శజా భోగా దుఃఖయోనయ ఏవ తే|
ఆద్యన్తవన్తః కౌన్తేయ న తేషు రమతే బుధః|| 5-22 ||
ఆద్యన్తవన్తః కౌన్తేయ న తేషు రమతే బుధః|| 5-22 ||
తెలుగు భావం
కుంతీకుమారా! బాహ్య విషయ స్పర్శలవల్ల జనించేభోగాలన్నీ దుఃఖాలకు మూలమే. ఆది, అంతములతో కూడుకున్న ఆ క్షణిక సుఖాలలో వివేకవంతుడు రమించడు.